Zaterdag 7 november 2026 - 32e zondag door het jaar
Lezingen: Wijsheid 6,12-16, Psalm 63, 1 Tessalonicenzen 4,13-18 of 4,13-14, Matteüs 25,1-13
Op diverse terreinen vinden er veranderingen plaats; met als voorbeeld een van de voornaamsten de klimaatverandering. We worden regelmatig aangespoord ons daarop voor te bereiden. De gevolgen van de klimaatverandering immers zijn hittegolven en wateroverlast door hoosbuien. Hittegolven hebben geleid tot de aanschaf van airco en ventilatoren en aansporingen tot bijzondere aandacht voor de kwetsbaarheid van ouderen De watersnood in Zuid-Limburg van enkele jaren geleden -met zijn gevolgen ook in Nijswiller, heeft de politiek, waterschap en menige dorpsbewoner ertoe aangezet alert te zijn, zo goed mogelijk maatregelen te treffen. Men waarschuwt dat overlast opnieuw kan vóórkomen. Wat gebeurd is kan opnieuw gebeuren.
Ander voorbeeld: de oorlog in Oekraïne en de dreiging aan de Europese oostgrens. Ze hebben gezorgd voor adviezen om noodpakketten aan te schaffen met eten en drinken voor een aantal dagen, een oplaadbare noodradio, zaklamp, batterijen en kaarsen. Hebt u al een noodpakket? We laten ons in het algemeen niet graag opjagen en zijn nogal eens van mening, dat het allemaal zo'n vaart niet zal lopen. Maar gebeurt er iets ernstigs en hebben we niet gezorgd dan zitten we met de gebakken peren.
De noodzaak van 'alert leven' blijkt ook van belang in het leven in onze particuliere omstandigheden. Partners en gezinnen, bijvoorbeeld, leven in liefde met en voor elkaar maar kunnen vaak ongemerkt ook uit elkaar groeien waar ze te weinig oog hebben voor elkaar. Men verlangt van de overheid dat die alert gericht is op wat er leeft aan zorgen onder de haar toevertrouwde mensen. Maar alert/attent leven en doen waarvoor men staat is klaarblijkelijk breed noodzakelijk door overheid maar ook door ons, burgers. Bij gebrek daaraan en de negatieve gevolgen daarvan zijn spijt en wroeging meestal het gevolg.
De lezing uit het Evangelie van Mattheüs van vandaag gaat daarover bevat een aansporing om attent te leven, geduldig oog te hebben voor wat er allemaal in onze omgeving en met ons gebeurt, te staan voor hetgeen van ons verwacht wordt en ons daarop zo nodig voor te bereiden. Dan leven we wijs overeenkomstig de eerste lezing die een loflied is op de wijsheid. Mattheüs beschrijft het ritueel bij het sluiten van een huwelijk in de cultuur van die tijd: de bruidegom vergezeld van een groep meisjes voorzien van brandende lampen haalt zijn bruid op bij haar thuis op. De begeleidsters worden verondersteld te allen tijde voldoende brandstof voor hun lampen bij zich te hebben. Een aantal van hen schiet daarin te kort uit dommigheid, een gebrek aan wijsheid. Ze lopen op het moment van de wat latere komst van de bruidegom 'tegen de lamp' en sluiten zichzelf uit van deelname aan het bruiloftsfeest.
De Schriftverhalen van vandaag bevatten m.a.w. een aansporing aan ieder van ons om wijs en attent te leven. We zijn geschapen als vrije mensen, maar daar hoort ook bij, dat ieder van ons verantwoordelijkheid draagt voor het eigen bestaan. Het gaat uiteindelijk niet om niks, maar om deel te mogen nemen aan het feest, bedoeld is om toegang te hebben tot het koninkrijk van God. Deelname aan zijn Koninkrijk hebben we nu al, door het perspectief dat ons in het Jezusverhaal geboden wordt en de hoop, de troost en bemoediging, die daarvan uitgaat: kwaad en dood hebben niet het laatste woord. Ons geloof in Hem leidt ons definitief binnen in het rijk van de hemel als wij na een aandachtig bestaan ons leven teruggeven aan God, die ons geschapen heeft. Laten we dus in de levenstijd, die ons hier en nu gegeven is, ons ontwikkelen tot mensen, die attent bezig met en voorbereid op wat nodig is en op ons pad komt. Door zo te leven mogen we hopen deel te mogen nemen aan de hemelse feesttafel. Amen.
Emeritus-pastoor Reijnen
__________________________________________________________________
Zaterdag 7 november 19.00 uur - 32e zondag door het jaar
Lezingen: Wijsheid 6,12-16, Psalm 63, 1 Tessalonicenzen 4,13-18 of 4,13-14, Matteüs 25,1-13
Voeding voor ons geloof
De eerste lezing spreekt over de wijsheid. Zij is niet verborgen of onbereikbaar. Integendeel: zij komt degene tegemoet die haar zoekt. God laat zich vinden door wie Hem ernstig zoekt. Dat vraagt geen uitzonderlijke prestaties, maar een open hart. Wijsheid groeit in de keuzes van elke dag: tijd maken voor God, aandacht hebben voor een eenzame buur, eerlijk blijven wanneer dat moeilijk is, vergeven wanneer je liever zou vasthouden aan je gelijk.
Paulus richt zich in de tweede lezing tot mensen die verdriet hebben om hun gestorven geliefden. Hij ontkent hun verdriet niet, maar geeft het een nieuw perspectief. Wie in Christus gelooft, leeft vanuit de hoop dat de dood niet het laatste woord heeft. Dat is geen goedkope troost, maar het hart van ons christelijk geloof. Ons wachten is daarom geen angstig afwachten, maar een hoopvol uitzien naar de Heer die leven schenkt.
De vraag van het evangelie is daarom ook een vraag aan ons: waardoor voeden wij het licht van ons geloof? Een lamp zonder olie dooft langzaam uit. Ook ons geloof vraagt om voeding. Door het luisteren naar Gods Woord, door de eucharistie, door het gebed, door daden van liefde en barmhartigheid blijft het licht branden. Wij weten niet wanneer de Heer ons tegemoetkomt. Dat hoeft ons niet bang te maken. Wie vandaag probeert te leven vanuit Gods liefde, hoeft niet bezorgd te zijn over morgen. Iedere dag biedt nieuwe kansen om de olie van geloof, hoop en liefde aan te vullen.
Moge de eucharistie ons daarin sterken. Dat wij wijze mensen mogen zijn; niet omdat wij alles weten, maar omdat wij leren leven met een hart dat openstaat voor God en voor elkaar. Dan zal, wanneer de Heer komt, ons licht niet gedoofd zijn maar helder branden tot vreugde van Hem die ons uitnodigt aan zijn feestmaal.
Tekst: Bezinning op het Woord, inleidende teksten bij de dagelijkse liturgie
__________________________________________________________________
